1. Vel røttu nøgdina av fjaðralinju. Um tað er ov langt, so sveiggjar krókurin ov langt, og møguliga snýtir hann trø ella illgresi. Um hon er ov stutt, so mennir fjaðralinjan ikki sín elastisitet til fulnar, og ger hana óvirkna.
2. Tryggja tær, at fjaðralinjan er rætt sett upp. Rætti hátturin er at binda høvuðslinjuna til knútaða krókin, síðani binda ein enda av fjaðralinjuni til húkin og binda hin endan til høvuðslinjuna.
3. Várlína er hóskandi til ymiskar veiðustøður, eitt nú áir, vøtn og hav. Tað kann betra munandi um veiðuvirkni og eydnustig, og gera veiðuna smidligari og hugnaligari.
