Í dagsins bilídnaði verða leiðsluselar gjørdar á líknandi hátt til bæði há-luksusakfør og bílig, vanlig akfør. Leiðslusetin er fyrst og fremst úr tráðum, stikki og umslagsbandi, sum mynda kjarnunetið í el-rásini í akfarinum. Uttan leiðslusetið hevði el-rásin í akfarinum ikki verið til.
Billeiðslur, ofta nevndar lágspenningsleiðslur, eru øðrvísi enn leiðslurnar, sum verða nýttar í húsarhaldstól. Leiðslur til húsarhaldstól eru mest sum ein-kjarna kopar við einum ávísum stívleika. Billeiðslur harafturímóti eru fleir-kjarnu kopar, fleksibul tráður, sum so tunnur sum eitt mannahár. Hesir fleksiblu tráðirnir eru innilokaðir í plastbjálving (polyvinylklorid), og tað ger teir fleksiblar og mótstøðuførar móti broti.
Tráðirnir í billeiðsluselum koma í ymiskum mátarum, við vanligum støddum íroknað 0,5, 0,75, 1,0, 1,5, 2,0, 2,5, 4,0, og 6,0 fermetrar. Hvør mátari hevur eina ávísa laststreymsmeting, sum rúmar tørvinum á el-útgerð við ymiskari effekt. Til dømis verður 0,5 fermetra millimetrar tráður ofta brúktur til lág-effekt tól sum instrumentljós og indikatorljós; meðan høvuðsstreymleiðingar, so sum generatorarmaturtráðir, krevja 2,5 til 4 fermetra millimetrar tráð.
Hetta er sjálvandi bert ein vanlig leiðsluseðilsuppseting. Í veruligum umsóknum er val av tráðmátara eisini treytað av mesta streyminum í lastinum. Til dømis verða kritiskar linjur sum battaríjarðtráðurin og positiva streymlinjan leiðdar hvør sær við at brúka serkønar billeiðslur, ofta við tráðdiametrum uppá meira enn 10 fermetrar. Hesir "risa" tráðirnir eru ikki innbygdir í høvuðsleiðsluselan.
Áðrenn leiðsluselar verða lagdir út, verður vanliga teknað eitt leiðsluselardiagramm frammanundan. Ólíkt rásskipanum krevja leiðsluskipanarmyndir nærri umhugsan av stødd, sniði og avstandi millum hvønn el-lut, og endurspegla nágreiniliga sambandið teirra millum.
Framleiðslan av leiðsluseti byrjar við, at ein teknikari ger eina leiðsluseti uppseting út frá leiðslusetidiagramminum. Arbeiðsfólk klippa síðani og skipa tráðirnar eftir uppsetingini. Leiðslan í einum akfari er vanliga býtt upp í fleiri partar, eitt nú motorin (sum fevnir um tendring, elektroniska brennievnisinnspræning, generator og startskipanir), tól, ljós, klimaanlegg og hjálpar-elskipanir. Talan er um bæði høvuðs- og greinaselar. Hesar selar eru skipaðar sum stammurin og greinarnar á einum træi, har instrumentpanelið ofta virkar sum kjarnin, sum strekkir seg fram og aftur. Av orsøkum til longd og lætta samling eru leiðsluselar hjá nøkrum akførum víðari býttar sundur í ein framseti (sum fevnir um tólbúnaðin, motorin, framljóssamlingina, klimaanleggið og battaríið), ein afturseti (íroknað bakljóssamlingina, nummarplátuna og bagagurúmljósið), og ( røðarar). Hvør selansendi er týðiliga merktur við tølum og bókstavum fyri at vísa sambandið, einfalda viðgerð ella útskifting. Tráðir eru eisini flokkaðir sum ein-litur ella tveir-litir, har litval vanliga er grundað á ávísar standardir hjá framleiðaranum.
Tráðselar eru fyrst og fremst pakkaðar við vovnum tráði ella plastbandi. Men av trygdarávum og lætta virking og viðlíkahald er vovin tráðinnslag stigvíst tikin burturúr til fyrimuns fyri límbandi av plastbandi. Bind ella lugs verða fyrst og fremst nýtt til at binda leiðsluselar til hvønn annan og til el-lutir. Hesi stikk eru úr plasti og eru samansett av einum stikki og einum stikkontakti.
Harumframt stendur framleiðslan av leiðsluselum við vaksandi virkseminum hjá bilum, víðgongdu nýtsluni av elektroniskari stýristøkni og vaksandi talinum av el-lutum fyri nýggjum avbjóðingum. Siðbundnar leiðslur megna ikki longur at klára hesa vakstrargongdina. Tí er framkomin bilframleiðslutøkni farin at taka CAN-busskonfiguratiónir og multiplekseraðar sendiskipanir inn. Henda skipan minkar munandi um talið av tráðum og stikki, og ger leiðslutilgongdina einfaldari og effektivari.
